خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سازم وه که آن بیباک رو از مرد و زن پوشدز چشم بد پریشانی زلف پر شکن پوشد
۲
گریبان می گشاید تا کند صد رخنه در جانمبگلگشت او قبا نازکتر از برگ سمن پوشد
۳
همه یوسف رخان زارند بهر آستین بوسشکسی زینان قبای دلبری در انجمن پوشد
۴
بصد رنگ دگر می سوزدم آن شکل مستانهگرفتم کاکل پرتاب و چاک پیرهن پوشد
صفحهٔ ۱ از ۲