خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهر کس گر درآیی خوبی رخسار کی ماندنهالی کاینچنین باشد گلش بر بار کی ماند
۲
مرا خاریست در دل از تمنای گل رویتبرآور حاجت من در دلم این خار کی ماند
۳
برون آرم ز چنگ میفروشان خرقهٔ تقویچنین رختم گرو در خانهٔ خمار کی ماند
۴
تویی در دل چو جان و خون بهم آمیخته با همکسی کاین باده در جامش بود هشیار کی ماند
صفحهٔ ۱ از ۳