خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیم من تا کس از مَرکب برای من فرود آید؟مرا تشریف بس، گردی که از دامن فرود آید
۲
فدای حلقهٔ فِتراک آن صیاد دلبندمکه بهر صیدِ پیکان خورده از توسن فرود آید
۳
از آن روی عرقناکت رسد از چشم و دل آبیمثال شبنم صبحی که در گلشن فرود آید
۴
برافروز از چراغِ جام، بهر مهوشان منزلکه خورشید از برای بادهٔ روشن فرود آید
صفحهٔ ۱ از ۲