خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزدمن تشنه ی عشقم ز می ناب چه خیزد
۲
گل دیده نیفروزد و مه دل نربایدمقصود تویی از گل و مهتاب چه خیزد
۳
خنجر مکش از دور که من صید هلاکمنزدیکتر از این غضب و تاب چه خیزد
۴
در هم مکش ابرو ز تمنای دل منجز حاجت درویش ز محراب چه خیزد
صفحهٔ ۱ از ۲