خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبی بالتفات وفا کم نمی شودبنمای رخ که از تو صفا کم نمی شود
۲
صحبت بیاد و بوسه بپیغام تا بکیاین غایبانه بازی ما کم نمی شود
۳
من بوی جان فرستم و تو نکهت عبیرباری درین میانه صبا کم نمی شود
۴
روزی بود که با من مخلص یکی شویدر کار بنده لطف خدا کم نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۳