خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه من می کشم از عشق تو مجنون نکشیدوانچه من دیدم ازین واقعه فرهاد ندید
۲
آه ازان رمز و اشارت که میان من و تورفت صد گونه سخن بیمدد گفت و شنید
۳
غنچه ی عیش من از گلشن جنت نشکفتبر دلم از چمن وصل نسیمی نوزید
۴
دیدنش می برد از آینه ی دیده غباراین خط سبز که از صفحه ی روی تو دمید
صفحهٔ ۱ از ۲