خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبان به وصف جمال تو برنمی‌آیدکه خوبی تو به تقریر در نمی‌آید
۲
هزار صورت اگر می‌کشد مصوّر صُنعیکی ز شکل تو مطبوع‌تر نمی‌آید
۳
چه وصف جلوهٔ گل‌های ناشکفته کنمچو غیر حسن توام در نظر نمی‌آید
۴
بر آن سرم که به سر وقت کشتنم آییدریغ و درد که عمرم به سر نمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲