خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رودوز دیده ام خیال تو بیرون نمی رود
۲
نام وفا مبر که دلم از جفا پرستاین داغهای کهنه بافسون نمی رود
۳
صد گونه گل ز منزل لیلی شکفت و ریختداغش هنوز از دل مجنون نمی رود
۴
چشمم سپید گشت ولی آه کز دلمزلف سیاه و عارض گلگون نمی رود
صفحهٔ ۱ از ۲