خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطش چو بنام من از خامه برون آیدبس نکته ی دلسوزی کز نامه برون آید
۲
آنروز که در مکتب دیدم سبقش گفتمکاین طفل گرانمایه علامه برون آید
۳
ننوشته سلام ایدل بهر چه کشی خود رابگذار که حرفی چند از خامه برون آید
۴
دندان بجگر دارم باشد که ازین مجلسبخش من کم روزی یک شامه برون آید
صفحهٔ ۱ از ۲