خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب خورد و شبیخون بعاشقان آوردچه آفتست که احباب را بجان آورد
۲
شدم بوعده ی او زار آه ازان بد مستکه یکدو بوسه کرم کرد و بر زبان آورد
۳
چه گیرم آن کمر بسته را بدعوی خونکه فتنه کاکل آشفته در میان آورد
۴
ز بند بند تنم این زمان براید دودکه عشق خانه کنم پی باستخوان آورد
صفحهٔ ۱ از ۲