خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه خورشدروی من دمی یک جا نمی‌گنجدچنان گرمست بر دل‌ها که در دل‌ها نمی‌گنجد
۲
نسیم دامنش گلزار گیتی برنمی‌آردغبار موکبش در عرصهٔ غبرا نمی‌گنجد
۳
شهیدی کز سر کویش غبارآلود بیرون شدز شوقش تا ابد در جنت‌المأوا نمی‌گنجد
۴
عجب گر بر سلام کس فرود آرد سر ابروچو برطرف کلاهش عز و استغنا نمی‌گنجد
صفحهٔ ۱ از ۳