خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فروغ جوهر حسنت برون از خط و خالمعنیی داری که نتوان صورتش بستن خیال
۲
می کشی و زنده می سازی ز تأثیر نظرجان فدای شیوه ی چشم تو ای مشگین غزال
۳
آتش انگیزد ز دلها جلوه ی سرو قدتدر کدام آب و هوا پرورده آمد این نهال
۴
کار دل با معنی حسن تو افتادست و بسخواه در روز جدایی خواه در شام وصال
صفحهٔ ۱ از ۳