خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غنچه تو چشمه ی نوش و نبات هملعل لب تو آتش و آب حیات هم
۲
پروانه ی چراغ تو دارد شب وصالنور سعادت شب قدر و برات هم
۳
تا خاطرت ملال گرفت از حیات مندلگیرم از حیات خود از کاینات هم
۴
از عرصه ی فراق چسان جان برون برمحیران کار خویشتنم بلکه مات هم
صفحهٔ ۱ از ۲