خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست گشتم سر ز قید هوشیاران می‌برمرخت خویش از پهلوی پرهیزگاران می‌برم
۲
چون شفق بربسته رخت خون‌فشان از طرف خاکخیمهٔ همت بر اوج کوهساران می‌برم
۳
مرغ شبخیزم به گلگشت گلستان می‌رومباد نوروزم پیام نوبهاران می‌برم
۴
می‌روم زین بزم و یاد دلنوازان می‌کنممی‌روم زین باغ و گلبانگ هزاران می‌برم
صفحهٔ ۱ از ۲