خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نخل خرد از بن و پیوند شکستیمآشوب جنون تند شد و بند شکستیم
۲
کاری نشد از پیش به ترک می و ساقیپیمانه بیارید که سوگند شکستیم
۳
رفتیم به دیوانگی عشق جوانانهنگامهٔ پیران خردمند شکستیم
۴
چشم طمع از فایدهٔ خلق گرفتیمدر کنج ملامت دل خورسند شکستیم
صفحهٔ ۱ از ۲