خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما رند خراباتی و معشوق پرستیمبر ما قلمی نیست که دیوانه و مستیم
۲
هر چند که بر ما رقم نیستی افزوددر دایره ی عشق همانیم که هستیم
۳
باید بره سیل فنا خانه گشادناول چو در دیده بروی تو ببستیم
۴
تکبیر فنا چاره ی دیوانگی ماستشمشیر بیارید که زنجیر گسستیم
صفحهٔ ۱ از ۲