خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود ای گل که تنگت در دل شیدا کشمچند ناز سرو و جور غنچهٔ رعنا کشم
۲
بی‌گل روی تو در خلوت‌سرای چشم و دلخوش نباشد گر هزاران صورت زیبا کشم
۳
می‌کشم دامن ز گرد راهت از غیرت ولیگر دهد دستم روان در دیدهٔ بینا کشم
۴
چند دور از چشمهٔ نوش تو از درد فراقسر نهم در آب شور دیده و دریا کشم
صفحهٔ ۱ از ۲