خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان با خود خیال آن رخ گلگون کنمآرزوی دیدن رویت بدل افزون کنم
۲
چون خیال صورت خوب تو آرم در نظراز تحیر آفرین بر خامه ی بیچون کنم
۳
سر ز طاعت بر ندارم گر بعمر خود دمیسجده یی در سایه آن قامت موزون کنم
۴
من که دارم صد نوا از ناله ی شبگیر خودگوش کی بر ارغنون بزم افلاطون کنم
صفحهٔ ۱ از ۳