خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سخن کز وصف آن لب‌های میگون بشنومگوش دارم تا هم از لعل تو مضمون بشنوم
۲
بس که مشتاقم اگر وصف ترا گوید کسیگرچه غیرت سوزدم خواهم که افزون بشنوم
۳
تاب دیدارت ندارم طاقت گفتار هماز درون می‌گو سخن تا من ز بیرون بشنوم
۴
چارهٔ درد دلم چون نیست در دست حکیمکی شفا یابد اگر صد درس قانون بشنوم
صفحهٔ ۱ از ۲