خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکفت لاله، توهم عطر در شراب افشانبجام ریز می لعل و گل دراب افشان
۲
نسیم گو ورق گل بر اهل مجلس ریزتو گرد دامن خود بر من خراب افشان
۳
ببزم وصل چو روشن کنی چراغ صبوحبخند چون گل و دامن بر آفتاب افشان
۴
ترا که دولت بیدار داد جام مرادبنوش و جرعه بر آلودگان خواب افشان
صفحهٔ ۱ از ۲