خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهارست ای سرشک دیدهٔ من رو به صحرا کنبرای لاله‌رویان برگ سبزی چند پیدا کن
۲
قبای نیلگون پوشیده چون سوی چمن آیینشین و سوسن آزاد را بند قبا واکن
۳
ز هر جانب بود در جلوه‌ای شاخ گل نرگسچه در حیرت فروماندی زمانی چشم بالا کن
۴
نظر دارند سوی عاشقان چشمان خونریزشدلا درهای رحمت باز شد چیزی تمنا کن
صفحهٔ ۱ از ۲