خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی دل از هوا شنود بوی پیرهنپیش آی، کز قبا شنود بوی پیرهن
۲
تنها درآ به خلوت عاشق که همچو شمعمیرد، گر از صبا شنود بوی پیرهن
۳
بگذار ای بهار جوانی زکوة حسنکاین پیر مبتلا شنود بوی پیرهن
۴
دامن کشان گذشتی و برخاست رستخیزیوسف کجاست، تا شنود بوی پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۲