خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خال بنفشه گون به رخ آتشین منهبر برگ لاله نافهٔ تر اینچنین منه
۲
مرغ خرد مقید دام بلا مسازبر پای عقل سلسلهٔ عنبرین منه
۳
بر سر چو بهر کشتن ما کج نهی کلاهآن کاکل خمیده به طرف جبین منه
۴
دامن کشان بگشت چمن چون کنی خرامپای برهنه بر گل و بر یاسمین منه
صفحهٔ ۱ از ۲