خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو در فسانه لبت شهد بر شکر بستههزار نکتهٔ شیرین به یکدگر بسته
۲
فغان که هندوی خالت به جلوهٔ موزونبه خون مردمک دیده‌ام کمر بسته
۳
به دور خط مگس خال زان لب شیریننخاست زآن که دل از مهر بر شکر بسته
۴
به خار هر مژه‌ام غنچه‌هاست بسته گرهکه قطره قطره ز خونابهٔ جگر بسته
صفحهٔ ۱ از ۳