خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما رموز غنچه ی لعلت نهفته بهاین راز سر بمهر بهر کس نگفته به
۲
این چشم فتنه ساز که شد مست خواب نازبیدار خوشترست ولی فتنه خفته به
۳
ما خاک گلخنیم تویی لاله ی چمنخاشاک گلخن از چمن لاله رفته به
۴
مگشا بعشوه غنچه ی خندان بروی غیراین گوهر لطیف بافسون نهفته به
صفحهٔ ۱ از ۲