خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز ای فلک نتیجهٔ انجم نمودهایدندان کین به اهل تنعم نمودهای
۲
خورشید من چو ذره جهانیست در پِیَتاز بس که روی گرم به مردم نمودهای
۳
تو رخ نمودهای که دهم جان به یک نظرمن زنده میشوم که ترحم نمودهای
۴
آن انجمن کجاست که چون ابر نوبهارمن گریه کرده و تو تبسم نمودهای
صفحهٔ ۱ از ۲