خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده‌‌ایگه زهر چشم و گاه تبسم نموده‌ای
۲
با اهل درد جور و جفا کرده‌ای به نازمهر و وفا به اهل تنعم نموده‌ای
۳
شب چون عرق نشسته به رویت ز تاب میصد بار خوش‌تر از مه و انجم نموده‌ای
۴
جان داده‌ام ز غیرت و از رشک مرده‌امخندان چو با رقیب تکلم نموده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲