خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیستم شکسته‌دل هیچکاره‌ایسرگرم جلوه‌ای و خراب نظاره‌ای
۲
زین آتشی که عشق تو افروخت در دلمفریاد اگر به خرمنت افتد شراره‌ای
۳
در چنگ آفتم چو دهد شوق مو کشانبر من هزار رشتهٔ تدبیر تاره‌ای
۴
هر پاره‌ای ز دل به جگر گوشه‌ای دهمفارغ مگر شوم ز غم خویش پاره‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲