خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی چه سر گران به من زار گشته‌ایپیمانه‌ای بنوش که هشیار گشته‌ای
۲
در بحر خواب بودی و طوفان گرفته بوداکنون قیامتست که بیدار گشته‌ای
۳
قدر گلاب می‌شکند عطر دامنتمعلوم می‌شود که به گلزار گشته‌ای
۴
ای جان رفتنی چه شتابست، یک زمانخوش باش چون به خسته‌دلان یار گشته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳