خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای برده دل از دلبران حسنت ز روی دلبریهر گوشه سرگردان تو، صد آفتاب خاوری
۲
چون از قبای نیلگون نخل قدت آید برونیوسف کشد در خاک و خون پیراهن نیلوفری
۳
گیرم که صد افسون کنم سوز سخن افزون کنموصف جمالت چون کنم کز برگ گل نازک‌تری
۴
رخساره گلگون ساختی مستانه بیرون تاختیصد ملک دل پرداختی فریاد ازین غارتگری
صفحهٔ ۱ از ۳