خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند بسینه از هوس داغ جنون نهد کسیسر بکسی نمی نهی دل بتو چون نهد کسی
۲
عاقبت از برای تو همچو سپند سوختمچند بنای عشق بر سحر و فسون نهد کسی
۳
شحنه ی مست نیمشب گر کشدم روا بودکز چه ز بزم این چنین پای برون نهد کسی
۴
بهر مراد یکدمه این همه جور می کشمسر بهزار آفت از همت دون نهد کسی
صفحهٔ ۱ از ۲