خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارد نسیم گل دم جانبخش عیسویتا بوی گل ز گلشن مقصود بشنوی
۲
آیینه ی جمال تو در چشم اهل دیددارد هزار جلوه ی صوری و معنوی
۳
ما را چو در سخن لب لعل تو جان دهددیگر چه احتیاج بانفاس عیسوی
۴
زاهد چو قرب کعبه ی وصل تو در نیافتبیچاره شد بزاویه ی هجر منزوی
صفحهٔ ۱ از ۲