خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گریه سوختیم و تو آهی نمی کنیدر آب و آتشیم و نگاهی نمی کنی
۲
بهر تو در متاع خود آتش زدیم و هیچرحمی بحال خانه سیاهی نمی کنی
۳
ما را ز پهلوی تو چو دل نامه شد سیاهتو شادمان باینکه گناهی نمی کنی
۴
کشت وجود ما نشدی سبز کاشکیبر کس چو اعتماد گیاهی نمی کنی
صفحهٔ ۱ از ۲