خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی نشان خویش بظلمت فرو برییکرنگ عشق باش که نامی برآوری
۲
آیینه پاک دار چه حاجت بجام جماکنون که دست داد صفای قلندری
۳
آب حیات نیز نماند عزیز منمی نوش و محو ساز خیال سکندری
۴
آب و هوای میکده خون لعل می کندآنجا بباد ده ورق کیمیا گری
صفحهٔ ۱ از ۳