خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس تازه و تری چمن آرای کیستینخل امید و شاخ تمنای کیستی
۲
روز آفتاب روزن و بام که می شویشبها چراغ خلوت تنهای کیستی
۳
رنگت چو بوی دلکش و بویت چو روی خوشحوری سرشت من گل رعنای کیستی
۴
گل این وفا ندارد و گلزار این صفاای لاله ی غریب ز صحرای کیستی
صفحهٔ ۱ از ۲