خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چشم ترا جانب هر ذره نگاهیوی در دل هر ذره ز مژگان تو راهی
۲
هر چند که گریان ترم از ابر بهاریدر کشت امیدم نشود سبز گیاهی
۳
کی جان بسلامت برم از معرض خوبانمن یکتن و این قوم جفا پیشه سپاهی
۴
ای رشحه ی فیض قلمت آیت رحمتدرکش قلمی بر گنه نامه سیاهی
صفحهٔ ۱ از ۲