خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم و سر ارادت چو سگان بر آستانیبه جبین ز مهر داغی به رخ از وفا نشانی
۲
به هزار جان شیرین به دلست و عمر سرمدنفسی که خوش برآید به وصال نوجوانی
۳
بگشا کمند مشگین که به گوشههای ابروهمه را شکار کردی به اشارت کمانی
۴
دل من درین نشیمن نشکفت و گشت محزونکه نگفتم از غم خود سخنی به همزبانی
صفحهٔ ۱ از ۳