خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اگر نظر حرام است بسی گناه دارمچه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم
۲
ستم از کسیست بر من که ضرورت است بردننه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم
۳
نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستننه مقام ایستادن نه گریزگاه دارم
۴
نه اگر همی‌نشینم نظری کند به رحمتنه اگر همی‌گریزم دگری پناه دارم
صفحهٔ ۱ از ۳