خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم زمانه خورم یا فراق یار کشم؟به طاقتی که ندارم کدام بار کشم؟
۲
نه قوتی که توانم کناره جُستن از اونه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم
۳
نه دست صبر که در آستین عقل برمنه پای عقل که در دامن قرار کشم
۴
ز دوستان به جفا سیرگَشت مردی نیستجفای دوست، زنم گر نه مردوار کشم!
صفحهٔ ۱ از ۲