خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو مپندار کز این در به ملامت برومدلم اینجاست بده تا به سلامت بروم
۲
ترک سر گفتم از آن پیش که بنهادم پاینه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم
۳
من هوادار قدیمم بدهم جان عزیزنو ارادت نه که از پیش غرامت بروم
۴
گر رسد از تو به گوشم که بمیر ای سعدیتا لب گور به اعزاز و کرامت بروم
صفحهٔ ۱ از ۲