خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گدایان خیل سلطانیمشهربند هوای جانانیم
۲
بنده را نام خویشتن نبودهر چه ما را لقب دهند آنیم
۳
گر برانند و گر ببخشایندره به جای دگر نمی‌دانیم
۴
چون دلارام می‌زند شمشیرسر ببازیم و رخ نگردانیم
صفحهٔ ۱ از ۳