خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر غصهٔ روزگار گویمبس قصهٔ بیشمار گویم
۲
یک عمر هزار سال بایدتا من یکی از هزار گویم
۳
چشمم به زبان حال گویدنی آن که به اختیار گویم
۴
بر من دل انجمن بسوزدگر درد فراق یار گویم
صفحهٔ ۱ از ۲