خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز که می‌رود زمستانبگشای در سرای بستان
۲
نارنج و بنفشه بر طبق نهمنقل بگذار در شبستان
۳
وین پرده بگوی تا به یک بارزحمت ببرد ز پیش ایوان
۴
برخیز که باد صبح نوروزدر باغچه می‌کند گل افشان
صفحهٔ ۱ از ۳