خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا و خُرّما وقت حبیبانبه بوی صبح و بانگ عندلیبان
۲
خوش آن ساعت نشیند دوست با دوستکه ساکن گردد آشوب رقیبان
۳
دو تن در جامه‌ای چون پسته در پوستبرآورده دو سر از یک گریبان
۴
سزای دشمنان این بس که بینندحبیبان روی در روی حبیبان
صفحهٔ ۱ از ۳