خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراق دوستانش باد و یارانکه ما را دور کرد از دوستداران
۲
دلم در بند تنهایی بفرسودچو بلبل در قفس روز بهاران
۳
هلاک ما چنان مهمل گرفتندکه قتل مور در پای سواران
۴
به خیل هر که می‌آیم به زنهارنمی‌بینم به جز زنهارخواران
صفحهٔ ۱ از ۳