خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خفته خبر ندارد سر بر کنار جانانکاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
۲
بر عقل من بخندی گر در غمش بگریمکاین کارهای مشکل افتد به کاردانان
۳
دلداده را ملامت گفتن چه سود داردمی‌باید این نصیحت کردن به دلستانان
۴
دامن ز پای برگیر ای خوبروی خوشروتا دامنت نگیرد دستِ خدای‌خوانان
صفحهٔ ۱ از ۳