خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمست بتی، لطیف، سادهدر دست گرفته جام باده
۲
در مجلس بزم باده‌نوشانبسته کمر و قبا گشاده
۳
افتاده زمین به حضرت اوگردونش به خدمت ایستاده
۴
خورشید و مهش ز خوب‌روییسر بر خطّ بندگی نهاده
صفحهٔ ۱ از ۳