خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یار جفا کردهٔ پیوند بریدهاین بود وفاداری و عهد تو ندیده؟
۲
در کویِ تو معروفم و از رویِ تو محرومگرگِ دهن‌آلودهٔ یوسف ندریده
۳
ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتندافسانهٔ مجنونِ به لیلی نرسیده
۴
در خواب گزیده لب شیرین گل انداماز خواب نباشد مگر انگشتِ گزیده
صفحهٔ ۱ از ۳