خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گوییجنایت از طرف ماست یا تو بدخویی
۲
تو از نبات گرو برده‌ای به شیرینیبه اتفاق ولیکن نبات خودرویی
۳
هزار جان به ارادت تو را همی‌جویندتو سنگدل به لطافت دلی نمی‌جویی
۴
ولیک با همه عیب از تو صبر نتوان کردبیا و گر همه بد کرده‌ای که نیکویی
صفحهٔ ۱ از ۳