خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام کس به تو ماند که گویمت که چون اویی؟ز هر که در نظر آید گذشته‌ای به نکویی
۲
لطیف‌جوهر و جانی غریب‌قامت و شکلینظیف‌جامه و جسمی بدیع‌صورت و خویی
۳
هزار دیده چو پروانه بر جمال تو عاشقغلام مجلس آنم که شمع مجلس اویی
۴
ندیدم آبی و خاکی بدین لطافت و پاکیتو آب چشمهٔ حیوان و خاک غالیه‌بویی
صفحهٔ ۱ از ۳